23-11-09

Everyone starts out small and thin

Ooit in een niet zo ver verleden was er een kleine dikkerd. Hij woog 83 kilo en begon net aan de groeispurt. Nadat de grootste helft van de puberende wereld de eerste kus al achter de rug had, zat een klein dom gastje in de tuin te beseffen dat het zo niet verder kon.

Het was kort na de lancering van Montignac, ik nam een aantal pannenkoeken(lees: een stuk of 12/20) tot mij. Met een kleine overdosis aan suiker lag ik in de zetel om mijn toekomst te omarmen. De zomervakantie begon, mijn leven als vetklep eindigde.
Ik volgde de regels uitermate exact. Geen vetten en koolhydraten combineren. Nooit patat meer, dus ook geen frieten meer. Geen suiker alleen nog maar fruit en dat enkel op een nuchtere maag en een half uur voor een maaltijd. Niet gemakkelijk maar op termijn zeer haalbaar. Het succes voor dit dieet. Geen calorieën tellen, en eigenlijk niet op hoeveelheid letten. Gewoon zorgen dat je honger weg is en gestructureerd eten. Tegen eind augustus 70 kilo en mijn eerste kus.
Na 13 jaar was het gewicht door het goede leven en stoppen met roken terug opgelopen tot 88 kilo. Visueel was er geen probleem. Met 1 meter 82 kan er met de juiste kledij en een goede houding een goed aantal lompen vet verborgen blijven. De domme gast, nu volgroeid en fysiek volwassen, besloot om z’n oude vriend terug boven water te halen. Hoera! In tegenstelling tot de meeste hypes werkte deze toverformule nog steeds. Na een maand en nog wat, terug 79 kilo.

De meesten vonden het gek en belachelijk dat deze domme gast op dieet ging. Dat is toch niet nodig klonk als meest gehoorde commentaar. Maar je zou denken dat een mens liever op zijn gewicht let als het maar een kilo is dan als het te laat is. Want om dan behoorlijk resultaat te halen is vaak meer nodig dan wilskracht.

23:53 Gepost door Toontje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.