07-08-05

Ochtendgedicht

In het ochtendgloren
Was jij geboren
Wit en onbezonnen
Het is door een avond en drank
Dat jij bent begonnen
Groeien stuwen en meer van dat
Had ik me maar niet gesmeten in dat vat
Je staat daar nu fijn te blinken
De moed is in mijn schoenen aan het zinken
Zo kan ik niet buiten
Daarom verhuis ik maar naar de spiegel
Hoe rot sta je daar dan te pronken
hopelijk geeft dat geen vonken
Op mijn kin zal ik je knijpen
In het ochtendgloren
Was jij geboren
Wit en onbezonnen
Nog geen uur later ben je gestorven
Rood geworden en verdorven
Wat ben ik blij
Het witte signaal is een rode vlek
Waar eerst een puist stond
Is nu een bloedgekleurde plek

16:11 Gepost door Toontje in Gedichten | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hahahahaha da's es iets anders: gedischten over puisten...PS: ik denk dat ik uw teksten overal uit zou herkennen... Ook de typische Toon-intonatie :D

Gepost door: Anne | 09-08-05

De commentaren zijn gesloten.